Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

Dawniejsze przekłady, wzorujące się na późnych łacińskich rękopisach Wulgaty (kodeksie q, fragmenta Frisigensia261), tj. EDW oraz W, zdają się sugerować osobowość Ducha Świętego262. Czytamy w nich:

"(...) Ducha Świętego zesłanego z niebios, na którego pragną spoglądać aniołowie."

co jest tłumaczeniem łacińskiego:

"(...) Spiritu sancto misso de caelo, in quem desiderant angeli prospicere."

Taka wersja jednakże nieznana jest z greckich rękopisów, zatem należy odrzucić ją jako nieautentyczną. Pozostałe przekłady na podstawie greckiego tekstu oddają nasz fragment poprawnie i jednoznacznie. W interlinearnym zestawieniu wg PI mamy bowiem:

[ἐν] πνεύματι ἁγίῳ ἀποσταλέντι ἀπ᾽ οὐρανοῦ, εἰς ἐπιθυμοῦσιν ἄγγελοι παρακύψαι.
[w] Duchu Świętym, wysłanym z nieba, za czym prag aniołowie, [żeby] ujrzeć.

Zwrot: εἰς ἃ ἐπιθυμοῦσιν ἄγγελοι παρακύψαιza czym pragną wniknąć aniołowie rozumieć tu należy w sensie: sprawy, które pragną zgłębić [aniołowie].

Tłumacz pierwszego wydania BT oraz Komentarza KUL – ks. prof. F. Gryglewicz, greckie εἰς ἃ przekłada jako: "temu", co chyba także niezbyt jednoznacznie oddaje sens oryginału. Następne wydania przekazują lepiej, mianowicie "w te sprawy".

οἷςpronomen, dativus masculinum pluralis – zaimek od: ὅς, ἥ, ὅ ten, ta, to; który, która, które; on, ona, ono; jaki, jaka, jakie;

ἀπεκαλύφθηverbum, indicativus aoristi passivi 3 persona singularis – czasownik od: ἀποκαλύπτωact.: odkrywać, odsłaniać; objawiać, wyjawiać; pass.: objawić się;

ὅτιconiunctio – spójnik: że, ponieważ; dlatego, że; jako, że;

οὐχadverbium – – przysłówek od: οὐ; (przed samogłoską: οὐκ lub przed przydechem mocnym: οὐχ) – nie;

ἑαυτοῖςpronomen, dativus masculinum pluralis – zaimek (brak nominatiwu tylko przypadki zależne) od: ἑαυτοῦ, -ῆς, -οῦsię, siebie, siebie samego; ich, jego, swój; pl. nawzajem, między sobą;

ὑμῖνpronomen, dativus pluralis – zaimek od: σύ ty; tu: was;

δὲconuinctio – spójnik: zaś, a, i, ale; no i, więc; natomiast, mianowicie; raczej;

διηκόνουνverbum, indicativus imperfecti activi 3 persona pluralis – czasownik od: διακονέωsłużyć, być sługą, usługiwać, pomagać, wyświadczać przysługę, obsługiwać; być diakonem;

αὐτάpronomen, accusativus neutrum pluralis – zaimek od: αὐτός, –ή, –ό jego, jej, jego;

pronomen, nominativus neutrum pluralis – zaimek od: ὅς, ἥ, ὅ ten, ta, to; który, która, które; on, ona, ono; jaki, jaka, jakie;

νῦνadverbium – przysłówek: teraz, obecnie, dziś, właśnie, wktótce, niebawem, zaraz; dopiero co;

ἀνηγγέληverbum, indicativus aoristi passivi 3 persona singularis – czasownik od: ἀναγγέλλωdonosić, opowiadać, oznajmiać, ujawniać, objawiać (coś komuś); zdawać sprawę, opowiadać (o czymś);

ὑμῖνpronomen, dativus pluralis – zaimek od: σύty; tu: wam;

διὰpraepositio (+ gen.) – przyimek: o miejscu, przestrzeni, obszarze, objętości: przez, poprzez; o czasie: przez, stale, zawsze, po, do, podczas gdy, w ciągu, gdy; o sposobie: przez, dzięki czemuś, za pośrednictwem, przy pomocy, pod wpływem; wsród, pośród; wzdłuż; z racji, z powodu, za sprawą;

τῶνarticulo, genetivus masculinum pluralis – rodzajnik określony męski: ten;

εὐαγγελισαμένωνverbum, participium aoristi medii genetivus masculinum pluralis – imiesłów od czasownika: εὐαγγελίζωzwiastować dobrą nowinę, nieść dobrą nowinę, głosić Ewangelię;

ὑμᾶςpronomen, accusativus pluralis – zaimek od: σύty; tu: wam;

ἐν – przyimek: w, na (coś, kogoś); z, przy, blisko, obok, wśród, za, między, u, od, do, pod, przez, przed, podczas, gdy, ponieważ, za przyczyną, za pomocą, przy pomocy, w obecności, z powodu, dzięki, w czasie, w ciągu, podstępem, ze względu; *w jedności*;

πνεύματιsubstantivum, dativus neutrum singularis – rzeczownik od: πνεῦµα, τὸ wiatr, duch; dech, tchnienie, powiew, powietrze;

ἁγίῳadiectivum, dativus neutrum singularis – przymiotnik od: ἅγιος, ἁγία, ἅγιονświęty, poświęcony, czysty;

ἀποσταλέντιverbum, participium aoristi passivi dativus neutrum singularis – imiesłów od czasownika: ἀποστέλλωtrans.: posyłać, odsyłać, puścić, wysłać; intr.: powrócić;

ἀπ᾽praepositio (+ gen.) – przyimek od: ἀπό: o miejscu: od, z, z dala od, dla; ze strony; przyczynowo: za coś, od czegoś, od kogoś; z powodu czegoś, dzięki czemuś, z pomocą, z siebie;

οὐρανοῦsubstantivum, genetivus masculinum singularis – rzeczownik od: οὐρανός, ὁniebo; pl.: nieba, niebiosa;

εἰςpraepositio (+ acc.) – przyimek: o kierunku: do, ku, na, w; o terminie: do, aż, przez, aż do, na; o granicy i mierze czynności: do, aż do, około, po; o przyczynie: z powodu, ze względu, na skutek; o stosunku do osoby lub rzeczy: względem, co do, o (kimś); o sposobie: na (obecny sposób), na (miarę), w (miarę); o celu lub przedmiocie: dla, na, ku;

pronomen, accusativus neutrum pluralis – zaimek od: ὅς, ἥ, ὅ ten, ta, to; który, która, które; on, ona, ono; jaki, jaka, jakie;

ἐπιθυμοῦσινverbum, indicativus praesentis activi 3 persona pluralis – czasownik od: ἐπιθυμέωstarać się, pragnąć, pożądać;

ἄγγελοιsubstantivum, nominativus masculinum pluralis – rzeczownik od: ἄγγελος, ὁposłaniec, zwiastun, goniec, anioł;

παρακύψαιverbum, infinitivus aoristi activi – bezokolicznik od czasownika: παρακύπτωnachylać się, schylać się, pochylać się (ku czemuś); wnikać (w coś, εἴς τι); met. zaglądać, wnikać;

1:12 Niektóre ważne rękopisy: P72, kodeks Aleksandryjski A, kodeks Watykański B, Ψ 33 opuszczają przyimek ἐν. Wtedy mielibyśmy lekcję: "Duchem Świętym", zamiast: "w Duchu Świętym/przez Ducha Świętego". Wydawcy jednakże na podstawie rękopisów: kodeks Synajski א, C, P 1739 Byz przyjmują tę drugą lekcję choć z pewnymi zastrzeżeniami, co sygnalizują umieszczeniem przyimka ἐν w nawiasach kwadratowych.

Dwa przekłady (z łaciny): EDW i W błędnie tłumaczą sens wypowiedzi apostoła Piotra, sugerując osobowość Ducha Świętego. Pozostałe tłumaczenia oddają treść poprawnie, zgodnie z oryginałem greckim.


  1. 261) Collectana biblica 5, 61 za: Listy katolickie, ks. F. Gryglewicz z serii Komentarzy KUL-owskich, PSNT XI, Pallotinum, Poznań 1959, str. 186.
  2. 262) W odróżnieniu do nauki np. badaczy Pisma świętego, którzy twierdzą, że Duch Święty jest bezosobową siłą (czynną mocą) Boga.