Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

1. Prawie wszystkie tłumaczenia oddały ten fragment identycznie. Jedynym, który odbiega, jest przekład . Podmiotem w naszym tekście jest wyrażenie: πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων „wiele ciał zmarłych” oraz orzeczenie: ἠγέρθησαν tzn. "podniosło się (zmartwychwstało)" lub w formie biernej (na co tu greka pozwala): "zostało podniesionych" (wskrzeszonych)".
Kluczowym słowem jest imiesłów: ἐξελθόντες w aoryście strony czynnej, który zazwyczaj oddawany jest jako: wyszedłszy lub w formie zdania podrzędnego: którzy wyszli.

2. Aby spróbować rozstrzygnąć, jaką formę wybrać: "wyszedłszy" (imiesłowu) czy "wychodziły" (czas przeszły, niedokonany) przypatrzmy się zestawieniu, jak w innych tekstach leksem ἐξελθόντες oddają pozostałe przekłady. Otóż czasownik w tej formie w NT występuje 18 razy. Szczegóły podaje tabela.

Widzimy, że większość tłumaczy oddaje imiesłów ἐξελθόντεςparticipium aoristi activi nominativus masculini pluralis od: ἐξέρχομαι (zob. wyżej: znaczenie) zwykle jako: "wyszedłszy" lub w formie zdania podrzędnego: "którzy wyszli" (w aoryście, mogącym wskazywać jednorazową czynność, która się dokonała).

Niestety w przekładzie widzimy, że zastosowany czasownik "wychodziły" nie zachowuje formy dokonanej.

Ponadto nie wiadomo skąd twórcy przekładu śJ uznali, że należy zmienić podmiot i wprowadzić drugi, mianowicie jakieś inne osoby, które "wychodziły spomiędzy grobów". Po co osoby te miałyby udawać się do świętego miasta po zmartwychwstaniu? Nie wiadomo czemu istotną wiadomością był fakt, że "wiele ciał świętych (...) stało się widocznych dla wielu ludzi"?

3. Można jednak spróbować odpowiedzieć na to pytanie. Otóż wydaje się, że tłumacze śJ położyli chyba nadmierny akcent na przyimek: ἐκ – dla którego przyjęto znaczenie: spomiędzy tj. "spomiędzy grobów". Zauważmy, że reszta polskich przekładów nie koncentruje się zbytnio na tym przyimku i przekazuje: "z grobów". Jeśli jednak przyjąć takie znaczenie, jakie proponują śJ, to naturalnie szuka się dodatkowego wątku, mianowicie kogoś, kto mógłby wyjść "spomiędzy grobów", a nie "z grobów". Stąd – uważam – dodatkowy podmiot, zupełnie zmieniający sens tego wersetu90. Zwrot ἐκ τῶν μνημείων występuje w NT jeszcze 2 razy (Mt 8:28 oraz Mk 5:2). Warto zauważyć, że w tych miejscach przekład jest konsekentny w tłumaczeniu i zawsze dotyczy osób, które wychodzą: spomiędzy grobów. Prawdopopdobnie na podstawie tych tekstów Towarzystwo "Strażnica" uznało, że należy rozumieć tu wyjście osób, zamieszkujących cmentarze91 (zob. Mk 5:3).

4. Kolejną kwestią w naszym fragmencie, o której warto nadmienić, jest tłumacznie leksemu: μνημεῖον. Podstawowe znacznie tego wyrazu to: grób, grobowiec, pomnik. Jedynie przekład wprowadza raczej nowinkarskie tłumaczenie: *grobowiec pamięci*. Czy taki związek frazeologiczny odnosi się do miejsca pochówku pamięci? Albo czy jest to może określenie miejsca (osoby), o którym ktoś (Bóg?) pamięta?

ŚJ uczą, że jest to miejsce, w którym Bóg zachowuje pamięć o zmarłym92. Oczywiście mamy tu do czynienia z pewną grą słów w etymologii słowa τὸ μνημεῖον oraz ἡ μνῆμα opartego na tym samym rdzeniu – związanym z pamięcią (ἡ μνήμη, ἡ μνεία). W języku polskim mamy podobnie, np.: – pomnik, (w staropolskim: pomnij, pamiątka) – to miejsce upamiętniające osobę, zdarzenie itp.
καὶconiunctio – spójnik: i, a;

τὰ μνημεῖαsubstantivum, nominativus neutrum pluralis – rzeczownik od: μνημεῖον, τόgrób, grobowiec, nagrobek, pomnik, *grobowiec pamięci*;

ἀνεῴχθησανverbum, indicativus aoristi passivi 3 persona pluralis – czasownik od: ἀνοίγωwyjawiać, odkrywać; otwierać, odmykać (drzwi) pass: być otwartym, stać otworem;

καὶconiunctio – spójnik: i, a;

πολλὰadiectivum, nominativus neutrum pluralis – przymiotnik: od πολλύς, πολλή, πολλύliczny, mnogi, pl. wielu; duży, obszerny, szeroki; οἱ πολλοίliczni, wielu (o osobach);

σώματαsubstantivum, nominativus neutrum pluralis – rzeczownik od: σῶμα, τό ciało; osoba, ludzka istota, zwłoki, trup, padlina; rzeczywistość, substancja materialna;

τῶνarticulo, genetivus masculinum pluralis – rodzajnik w genetiwie; ten tu: tych;

κεκοιμημένωνverbum, participium perfecti medii genetivus masculinum pluralis – czasownik od: κοιμάομαι zasypiać, spać, umierać;

τῶν κεκοιμημένων – od: οἱ κεκοιμήμενοι – rzeczownik odimiesłowowy: ci którzy zasnęli, umarli;

ἁγίωνadiectivum, genetivus masculinum pluralis – przymiotnik od: ἅγιος, -α, -ον święty, poświęcony; czysty;

ἠγέρθησανverbum, indicativus aoristi passivi 3 persona pluralis – czasownik od: ἐγείρωbudzić, pobudzać, wznosić, podnosić, wskrzeszać, powoływać; powstawać, występować; intr.: wstawać, wyciągać, podnosić się, czuwać; zmartwychwstać; pass.: obudzić się, ocknąć się, wstawać, powstawać, pojawiać się, występować;

τῶν ἁγίωνsubstantivum, genetivus masculinum pluralis – rzeczownik odprzymiotnikowy: świętych;

καὶconiunctio – spójnik: i, a;

ἐξελθόντεςverbum, participium aoristi activi nominativus masculinum pluralis – czasownik od: ἐξέρχομαι wychodzić, odchodzić, wyruszać, wymaszerować, wysiadać, rozchodzić się; opuszczać;

ἐκpraepositio (+ gen.) – przyimek, przed samogłoską ἐξ: od, z, ze, spośród; poza, skądś, z dala; na (którym miejscu); odkąd, po; z racji (czegoś), dzięki (czemuś), przy pomocy (czegoś);

τῶν μνημείων, – substantivum, genetivus neutrum pluralis – rzeczownik od: μνημεῖον, τόjak wyżej;

μετὰpraepositio (+ acc.) – przyimek: pomiędzy, do, po, za (kimś, czymś), według (czegoś), w poszukiwaniu (kogoś, czegoś), wśród nich, między nimi, z tyłu, dalej, potem;

τὴν ἔγερσινsubstantivum, accusativus femininum singularis – rzeczownik od: ἔγερσις, ἡ przebudzenie, zmartwychwstanie;

αὐτοῦpronomen, genetivus masculinum 3 persona singularis – zaimek od: αὐτός, – ή, – ό jego, jej, jego;

εἰσῆλθονverbum, indicativus aoristi activi 3 persona pluralis – czasownik od: εἰσέρχομαι wchodzić, przybywać przychodzić, przyjść, wstąpić;

εἰςpraepositio (+ acc.) – przyimek: o kierunku: do, ku, na, w; o terminie: do, aż, przez, aż do, na; o granicy i mierze czynności: do, aż do, około, po; o przyczynie: z powodu, ze względu, na skutek; o stosunku do osoby lub rzeczy: względem, co do, o (kimś); o sposobie: na (obecny sposób), na (miarę), w (miarę); o celu lub przedmiocie: dla, na, ku;

τὴν πόλινsubstantivum, accusativus femininum singularis – rzeczownik od: πόλις, ἡmiasto;

τὴν ἁγίαν πόλινświętego miasta;

ἁγίανadiectivum, accusativus femininum singularis – przymiotnik od: ἅγιος, -α, -ον jak wyżej;

καὶconiunctio – spójnik: i, a;

ἐνεφανίσθησανverbum, indicativus aoristi passivi 3 persona pluralis – czasownik od: ἐμφανίζωukazać się, ukazywać się, okazać się, zamanifestować;

πολλοῖςadiectivum, dativus masculinum pluralis – przymiotnik od: πολύς, -ή, -ύ wielu, liczny;

27:52 W tradycji rękopiśmiennej werset posiada dwa główne warianty. Część manuskryptów (א B D L Θ f1, f13 33) zawiera wersję: ἠγέρθησαν, którą tłumaczymy jako: były podnoszone, zaś w innych rękopisach (A C W 090 Byz ς) mamy lekcję: ἠγέρθη verbum, participium perfecti medii genetivus masculinum pluralispodnosząc się.

W naszym fragmencie obserwujemy, że wszystkie przekłady – oprócz – są wierne tekstowi greckiemu. Wydaje się, że przekład śJ dość swobodnie i nierzetelnie odzwierciedlił myśl oryginału93. Niepotrzebnie wprowadzono dodatkowy podmiot oraz zmieniono czas imiesłowu sprawiając, że zaburzona została struktura i spójność przekazu, a w konsekwencji przekład stał się niezrozumiały.

W pozostałych translacjach jednoznacznie i poprawnie przekazano treść ewangelijnej wypowiedzi. Na marginesie warto zauważyć, że leksem ἐξελθόντες w przekładzie jest konsekwentnie oddawany jako np.: wyszedłszy, wyszły/wyszli (w czasie przeszłym dokonanym, zob. wspomniana wcześniej tabela), a tylko w tym miejscu jako czasownik w formie niedokonanej: "wychodziły".

Można zatem sformułować tezę, że tłumaczenie tego fragmentu dokonane przez Towarzystwo "Strażnica" jest tendencyjne, nierzetelne, podporządkowane doktrynie.


  1. 90) Krytycy Przekładu Nowego Świata twierdzą, że tekst śJ był identyczny z tłumaczeniem spirytysty – niejakiego Johannesa Grebera, zob. http://www.piotrandryszczak.pl/greber.html
  2. 91) Chodzi być może o groty, które służyły za grobowce albo przedsionki, które posiadały bogatsze groby i w których nierzadko chronili się opętani, jako wykluczeni ze społeczności. Zob. Ewangelia wg św. Mateusza, tzw. komentarz KUL-owski, str. 171 oraz Ewangelia wg św. Mateusza z serii Nowy Komentarz Biblijny, str. 363.
  3. 92) Więcej szczegółów zob. Wnikliwe poznawanie Pism, tom 1, str. 755, hasło: Grobowiec pamięci;
  4. 93) Zob. The Kingdom Interlinear Translation, str. 152;